Feedback na een auditie: Waarom doen we dat niet?
Een vraag die na een auditie nog weleens opkomt: Waar blijft de feedback. Dat is begrijpelijk. Je hebt gezongen voor een dirigent en een commissie (en in ons geval ook nog voor een aantal jongere koorleden), je hebt je best gedaan en vervolgens hoor je wel of je bent aangenomen, maar niet precies waarom wel/ niet. Hoezo dan niet even vertellen wat er goed ging en wat beter kon?
Omdat een Scratch Leiden-auditie daar eigenlijk niet voor bedoeld is.
Bij een auditie kijken we naar de vraag: past deze zanger of zangeres bij de rol en bij de bezetting die we voor dit project nodig hebben? Dat is iets anders dan een zangles of een beoordeling met een lijstje verbeterpunten.
Dat verschil is belangrijk.
Wie auditie doet, kijkt vanuit zijn eigen perspectief naar het moment: hoe heb ik gezongen? De commissie kijkt ondertussen naar het geheel: welke stemmen zijn er, hoeveel plaatsen zijn er, welke rollen moeten worden bezet en hoe past iemand daarin? Daardoor kan het gebeuren dat iemand prima zingt en toch niet wordt gekozen.
Een auditie is geen examen waarbij een objectieve score bepaalt of je geslaagd bent. En daar zit ook een stukje UX in. UX — user experience — gaat simpel gezegd over hoe iemand een proces ervaart en of vooraf duidelijk is wat er gaat gebeuren. Bij een goede gebruikerservaring weet je waar je aan toe bent en hoef je achteraf niet te ontdekken dat er allerlei ongeschreven regels waren.
Dat proberen we bij de audities dan ook te doen
We proberen vooraf zo duidelijk mogelijk zijn over de manier waarop de auditie verloopt. Feedback achteraf kan overigens juist nieuwe onduidelijkheid veroorzaken. Stel dat je hoort dat je meer had mogen projecteren of juist wat terughoudender had mogen zingen. Dat klinkt al snel als een persoonlijk advies: als ik dat de volgende keer verbeter, word ik dan wel aangenomen?
Maar zo eenvoudig werkt het niet. Het was misschien helemaal niet de reden waarom iemand anders is gekozen. Soms is kiezen gewoon ook heel moeilijk en is niet iedereen het overal over eens.
Samenvattend hebben wij ervoor gekozen om geen persoonlijke feedback te geven. Niet omdat er niets te zeggen zou zijn, maar omdat we met de auditie geen individueel beoordelingstraject willen beginnen. Daar zijn andere mensen voor.
De auditie is een moment waarop we samen kijken of iemand past binnen een specifieke productie. Geen examen, geen zangles en geen rapport met verbeterpunten.
Wat we wél belangrijk vinden, is dat je vooraf weet waar je aan begint. Je doet auditie. We maken een keuze. Je bent een ervaring rijker. En je hoort of je mee kunt doen. Soms is dat het antwoord waarop je hoopte. Soms niet. Maar het hoeft niet méér te betekenen dan dat.
